De Bleeke Dood

Meelmolen aan de Lagedijk 28, naast de Julianabrug, te Zaandijk

Zaandijkers hebben altijd - in ieder geval sinds 1656 - geleefd tussen Het Leven en De Dood. De watermolen Het Leven (1633-1904) stond in het uiterste noorden van het dorp en de meelmolen De Bleeke Dood in het zuiden. Zeker tot midden negentiende eeuw waren bakkers verplicht hun tarwe tot broodmeel te laten malen in de dorpsmolen en die functie vervulde molen De Bleeke Dood in Zaandijk. Toen deze verplichting verviel, raakte de molen in verval en zo heeft De Bleeke Dood met een onttakeld molenlijf lange tijd het dorpsbeeld van Zaandijk ontsierd. Hoog torende het kale molenlijf boven zijn naaste omgeving uit. In de eerste helft van de jaren dertig verloor hij bijna alles wat een molen uiterlijk tot molen maakt: zijn wieken, zijn 'staart' en zijn stelling. In de vijftiger jaren werden plannen gemaakt om De Bleeke Dood weer tot leven te wekken. In 1954 was het zover en na een ingrijpende restauratie kreeg Zaandijk er een waardevol monument bij. In 2001 werd de molen opnieuw gerenoveerd.

Klik hier voor een interview met Gerrit Smit

LINKS