De oudste oliekelder in het Pink is waarschijnlijk al sinds de bouw van de molen rond 1620 aanwezig. De bak zit voor het grootste deel onder het maaiveld en bestaat volledig uit gele baksteentjes. De metselaar is de afgelopen periode bezig geweest deze bak weer tot originele hoogte op te metselen.

Het Pink heeft 4 oliekelders onder de oosterschuur. Deze waren tot voor de restauratie niet zichtbaar. De oudste oliekelder bleek na het verwijderen van de vloer de beste conditie te hebben. Drie van de vier oliekelders stonden vol water. De oliekelder die wij gerestaureerd wilde hebben zat vol cacaodoppen. De maalploeg heeft deze doppen verwijderd (zie ook een eerder bericht), waarna de metselaar aan de slag kon.

De wanden van de oliekelder bestaan uit vier lagen metselwerk. De buitenste laag is horizontaal gemetseld, de laag daartegenaan (aan de binnenkant) is diagonaal gemetseld, de laag daarna is horizontaal (steen op zij) gemetseld en de binnenste laag is wederom diagonaal (maar in een andere richting) gemetseld. Hierdoor ontstaat een stevig geheel, welke ook grondwater tegenhoudt.

De oliekelders van oliemolens werden gebruikt om de lijnolie in op te slaan. Hierin kon het langere tijd goed bewaard blijven. Als de prijs van de olie laag was, bleef de olie in de kelder. Als de prijs van de olie hoog was werd de olie opgepompt en verkocht. Hierdoor kon er op de olie meer winst worden gemaakt. De oudste oliekelder heeft een opslagcapaciteit van ongeveer 9 kubieke meter.

Met de restauratie van de oudste en meest intacte oliekelder hopen wij weer het volledige verhaal van het olieslaan te kunnen vertellen. De oliekelder heeft een centrale plaats in de oosterschuur en zal na de restauratie van het Pink onderdeel worden van de ontvangstruimte/ lesruimte/ vergaderruimte.